Cenę w umowie sprzedaży określa zawsze określona sunia pieniężna. Zgodnie ze znowelizowanym art.35S K.C w stosunkach krajowych cena może być wyrażona tylko w walucie polskiej, chyba że przepis szczególny będzie stanowił inaczej a więc wprowadzi określone wymogi. Jednak art.358 nie wyklucza możliwości ustalenia jakichś przeliczników np. w walucie obcej, w kruszcu. Ustalenie ceny następuje z reguły w umowie stron czyli zawierając umowę wiemy ile musimy zapłacić-taka jest zasada. Jednak K.C dopuszcza taką możliwość, że w umowie sprzedaży cenę będzie można ustalić jedynie przez określenie podstaw jej ustalenia w przyszłości. Cena w umowie sprzedaży nie musi odpowiadać wartości obieicrywnej sprzedane¬go przedmiotu, która może być niższa lub wyższa, ale musi stanowić w rozumieniu intencji kontrahenta wzajemny równoważnik (ekwiwalent) zbywanej rzeczy lub prawa. Natomiast do i rzadkości obecnie należą tzw. ceny regulowane urzędowo, czyii takie ceny na które strony nie mają wpływu lub jeśli mają to tylko tzw. graniczny wpływ bowiem ceny urzędowe mogą przy¬brać tzw. cenę sztywną lub cenę maksymalną lub minimalną. Na przykład cena minimalna dobra oznacza, że nie można za to dobro zapłacić mniej, ale można więcej.
Przykład 1, Mogę sprzedać wieżę Eiffla, tyle tylko że jeśli nadejdzie czas, w którym powinie¬nem przenieść prawo własności to ja muszę być właścicielem tej wieży, żeby przenieść prawo własności. Przedmiot sprzedaży może być oznaczony indywidualnie czyli co do tożsamości, ale może również być określony rodzajowo.
Przykład 2. Przedmiot oznaczony co do tożsamości: BMW numer podwozia taki a taki, numer silnika taki a taki. Przedmiot określony rodzajowo: 100 tys. garnków emaliowanych z białą pokrywką-określony jest jedynie rodzaj przedmiotu umowy sprzedaży. Różnice między przed¬miotami oznaczonymi co do tożsamości a przedmiotami określonymi rodzajowo uwypuklą się od momentu przejścia własności rzeczy. Inny będzie moment przy sprzedaży rzeczy oznaczonej co do tożsamości inny zaś będzie moment sprzedaży określonej rodzajowo, przy czym praktyka wypracowała także tzw. sprzedaż rzeczy oznaczonej co do gatunku wg wzorów lub próbki ustalonej w umowie a więc to będzie coś jeszcze innego niż sprzedaż rzeczy oznaczonych co do tożsamości i oznaczonych gatunkowo.
Przedmiotem sprzedaży może być zarówno rzecz, energia a także prawa majątkowe. Sprzedać można różnego rodzaju prawa majątkowe zbywalne czyli prawa rzeczowe, prawa na dobrach niematerialnych, wierzytelności itp. Sprzedać można pewne zespoły określonych praw majątkowych, które będą funkcjonowały w określonych masach majątkowych np. można sprzedać spadek, gospodarstwo rolne, przedsiębiorstwo w znaczeniu przedmiotowym. Nie ma przeszkody co do sprzedaży rzeczy lub co do sprzedaży prawą które w chwili zawarcia umo¬wy jeszcze nie istnieje tzn. można sprzedać coś czego jeszcze nie ma, czym nie władam, czego nie jestem właścicielem. Zgodnie z koncepcją romańską wyróżnia się tzw. sprzedaż rzeczy spodziewanej i sprzedaż nadziei. Różnica dotyczy jedynie interpretacji woli stron, bowiem w pierwszym przypadku czyli sprzedaży rzeczy, spodziewanej umowa sprzedaży zawarta jest je¬dynie pod warunkiem zawieszającym, że ta rzecz spodziewana powstaje, przy czym zapłata będzie dostosowana do ilości i jakości rzeczy.
Recent Comments